वा. न. सरदेसाई

तारीख-09-02-2012

नमस्कार- Guest

आज: दोहा
सूर्य कसा स्थिर एकटा . . मन अजुनी साशंक
फिरती पाळत ठेवण्या , ग्रहचंद्रादी लोक !

- वा. न. सरदेसाई

मी लावतो मराठी माती जशी कपाळी ,
वाटे मला , तिचा तो कण कण अबीर झाला.

फोटो - संग्रह

लिपीची निवड

आजचे कार्यक्रम

- कवितेस प्रथम पारितोषिक

- अंगाई ते गझल - रुबाई - समग्र वा. न. सरदेसाई

- तुम्ही काव्यवाचनाचा आनंद घेऊ शकता -

- हे संकेतस्थळ अद्यापी पूर्ण झालेले नाही ...!

* प्रवास . . *

कवी : वा. न.सरदेसाई

काव्य - प्रकार : अध्यात्मगीत(गीत)
वृत्त / छंद :

असा कधीचा आयुष्याचा प्रवास माझा सुरू . .
सोबतीस हे श्वासांवरचे गाणारे पाखरू !

डोक्यावरती नभास पेलित
मी जाताना पुढे
धरतीच्या मायेने , माझ्या
बळ पायांना चढे
मुलासारखे छंदमोकळे चालावे तुरूतुरू !

कळ्याफुलांचे हसणे येते
माझ्या कानावरी
काटयाचे मी दु:ख झेलतो
तळपायाच्या उरी
डोळ्यांमधली ओली नाती लागतात पाझरू !

मनास देतो पानांतिल मी
खुडुनी हिरवेपण
बुडुन जातो कधी , जांभळ्या
गूढ डोंगरांतुन
कधी झर्‍यांचे बांधुन घेतो पायांना घुंगरू !

चंद्र बघे मी दिवसाकाठी
सूर्य रातचा दिसे
तिमिराच्या केसात खोवली
ही किरणांची पिसे
कणात होतो कधी लघू , मी गुरूहूनही गुरू !

Share |

अभिप्राय

तुमच्या प्रतिक्रिया नोन्द करण्यासाठी सद्श्य व्हा आणि लोगिन करा.

* नविन *

गझल

....

गीत/कविता

-मी चित्रकार आगळा ..

रुबाई

....

स्वतंत्र-कवितासंग्रह

....

कवितेस प्रथम पारितोषिक

वा.न.सरदेसाईंच्या -श्रावणाची जादू - ह्या कवितेस आम्ही पार्लेकर २०११ - कविता स्पर्घेत प्रथम पारितोषिक प्रदान करण्यात आले .