Currently browsing author

वा. न. सरदेसाई, Page 20

कोठे उरली आता

गण – गागाल लगागागा गालगा लगाल   कोठे उरली आता शांतता जगात ? युद्धेच हवीशी आम्हांस वाटतात. कुंड्यांमधल्या रोपांना अलीकडील , काटेच फुलांपेक्षा जास्त …

श्री. अप्पा ठाकुर

गझल   आयुष्याशी अजून माझा करार बाकी आहे मावळताना लखलखण्याचा विचार बाकी आहे   आयुष्याची सकाळ माझ्या खरेच संदर गेली संधेची मज फिकीर …

मातीचं गाणं . .

राना, तू मला फुलांचे शव्द दिलेस : रंगाच्या छटा दिल्यास : . फळांचे अर्थ दिलेस . . हिर्वी हिर्वी कविता दिलीस ! …

पुण्य . .

रान माजलं माजलं त्याला झाला हिर्वा गर्व पानझडीच्या ऋतूत उगवलं भोगपर्व . . . – होत सावली-दानाच पुण्य रानाच्या गाठीशी पुन्हा फुटली …

रंग . .

सप्तरंगातील माझा कोणताही रंग आहे जे दिसे त्याहून न्यारे आणखीही अंग आहे . .   वॄक्ष झालो की, पुराणी वल्कलेही नेसणे नागडा …

कळीला कळीला . .

कळीला कळीला फुलू द्यायचे जगाला उद्या दर्वळू द्यायचे . .   घरी स्वागताला उभी तोरणे प्रतीक्षेत दारांपुढे अंगणे तिथे पावलांना वळू द्यायचे …

पिसे . .

हवे मनी अदभूत पिसे – – म्हणशील मग तू देव दिसे . .   असा एकदा बन बैरागी माख उषेचा गुलाल अंगी …

मी चित्रकार आगळा ..

चित्रकलेतुन करी साजरा रंगांचा सोहळा मी चित्रकार आगळा ..   जमवियले मी मातीचे कण उजेड वारा नभात हिंडुन चिरंजीव रंगांसाठी मी पाउसही …

कैफ माझा वेगळा

कैफ माझा वेगळा अन् वेगळी माझी नशा चालतो मस्तीत , मजला मो़कळ्या दाही दिशा . .   दाटते हॄदयात ते मी गात …

प्रवास . .

असा कधीचा आयुष्याचा प्रवास माझा सुरू . . सोबतीस हे श्वासांवरचे गाणारे पाखरू !   डोक्यावरती नभास पेलित मी जाताना पुढे धरतीच्या …

मासा सांगे आमुचे

मासा सांगे आमुचे , रत्नाकर कुळ थोर . . शीत टिपाया पण फिरे , घेउनि अपुले पोर !

जेथे साधे शब्दही

जेथे साधे शब्दही , अलंकार बनतात , इवल्या त्या कवितेसही , महकाव्य म्हणतात !

जिथे जिथे मी

जिथे जिथे मी रहात गेलो , तिथे तिथे थांबलोच नाही . . निघून आलो जरी इथे मी, हवा तिथे पोचलोच नाही ! …

पापणी भिजू नये

पापणी भिजू नये , असे रडून घेतले आसवांमधून मी कधी हसून घेतले ! रंग पालटून फूल आज भेटताक्षणी , गंध मी उभ्याउभ्याच …