पालवी . .

निष्पर्ण मन घेऊन
रानात शिरलो
रानाला म्हणालो ,
‘ मी झडलोय
उपाय सांगशील ? ‘

 

रान हसलं .
मान डोलावून
त्यानं वर बघितलं
नि फाटक्या आभाळाची
एक गोष्ट ऐकविली . .

 

. . आंधळ्या उन्हाचा
नि वांझ मातीचा किस्सा
त्यानं
रंगवून सुनावला .

 

. . खो खो हसत
मग त्यानं मला विचारलं . .
पांगळ्या वार्‍याची
आणि तहानलेल्या पाण्याची
गंमत ऐकायचीय अजून ?

 

. . मी नुसता हसत सुटलो . .
मला पालवी फुटत होती !

 

————————————————–
कवी : वा. न. सरदेसाई
————————————————-

प्रतिक्रिया टाका