तुझ्याचसाठी किती भोगते

तुझ्याचसाठी किती भोगते
विरहाचे वनवास
राया, मला जवळी तूच हवास !

 

तुझी काढता गोड आठवण
अंगावरती फुलते यौवन
वाटेवरती तुझ्या पसरला
मदनफुलांचा वास !

 

दरवाजावर थाप वाजते
वाजे पाउल, मन बावरते
उठून बघते . .अंगणदारी
उरतो केवळ भास !

 

तुझ्या मिठीचा अधीर विळखा
मस्त असावा मनासारखा
हळूच व्हावा सैल अखेरी
रात्रीच्या प्रहरास !

 

 

प्रतिक्रिया टाका