असूया . .

हिर्व्या रानात पानांत फुलं चांदण्याची आली आभाळात पुनवेची आज कूस उजवली . .   दाटे , असूयेच्या पोटी मनी गडद अंधार शुभ्र …

पालवी . .

निष्पर्ण मन घेऊन रानात शिरलो रानाला म्हणालो , ‘ मी झडलोय उपाय सांगशील ? ‘   रान हसलं . मान डोलावून त्यानं …

इंद्रधनुष्य . .

त्या फांदीवर पिवळीजर्द पानं होती . . तशी काही हिर्वीकंच ! किरमिजी . . सोनेरी पोपटी . . शेंदरी नवी पानं चुळबुळ …

उन्हाचं रान . .

हिर्व्यागार पानथरांतून इथे , सूर्य झिरपत उतरतो . . मातीला कवडशाचं पान पान फुटत जातं आणि . .   पिवळ्याधम्मक उन्हाचंही दिवसाकाठी …

रान देऊळ देऊळ . .

रान देऊळ देऊळ जित्या खांबांवरी उभे डोंगराच्या मंदिलात हिर्व्या तुर्‍यावाणी शोभे . .   ढेकळाच्या मुठींमधे बुक्का गुलाल मावेना नाचे वारकरी वारा …

आठवण . .

निळं आभाळ हिर्व्यागर्द रानाशी बोलत होतं . .   : तुझ्या सावलीदार अंगणात चुकार गुरूं थकून भागून बसलं आहे , कास भरू …

रानभेट . .

रानापासून मी खूप काही घेतलंय् . . — रानासारखं मोठं मन नसतं घराचंही !   जसं पेरावं तसं उगवतं रानात .   …

रानदिवे . .

एक अजस्त्र काळं पान आकाशातून गळून पडावं , तसा सार्‍या रानावर सांजकाळोख दाटतो . .   . . रातकिड्यांच्या किर्रर्र आवाजानं रानसुद्धा …

चिऊ . .

इवली वाडी . . रानझाडी . . रानझाडीत सुरेख माझं घर कौलारू . . मंगलोरी पंखांच !   – – लहानपण पाखरागत …

मी एक झाड . .

मी जसजसा रानापाशी जातो , तसतसं सारं रानच भिनत जातं माझ्यात ! शरीरमाती आतल्या आत कुठेतरी कालवली जाते . . रोमांकुरत आभाळमिठीत …

पिंजरा

पिंजरा . . एक सुंदर लँडस्केप रानाचं . . कमालीचा जिवंतपणा ! जणू माझ्या हाती गावलेला एक सजीव वनप्रदेशच . .   …

मैफील . .

समोर जाळी – झुडपं बसकण मारून बसलेली . . ओणवी – उभी झाडं अंगाखांद्यांवर रेललेली गुंतताना कललेली . .   झरा चार्‍यावर …

मोकळ्या माझ्या घराला . .

वृत्त : मंजुघोषा गण : गालगागा गालगागा गालगागा   मोकळ्या माझ्या घराला दार नाही कुंपणाला एक साधी तार नाही !   ये …